Jezioro Włocławskie
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Na mapach:
| Jezioro Włocławskie | |
Jezioro Włocławskie |
|
| Państwo | Polska |
| Rzeka | Wisła |
| Rok rozpoczęcia budowy | 1963 |
| Rok uruchomienia | 1970 |
| Całkowita pojemność | 408 mln m³ |
| Głębokość | średnia: 5,5 m maksymalna: 15 m przy zaporze: 11 m w Płocku: 2,5 m |
| Funkcja | retencja, energetyka, rekreacja |
Jezioro Włocławskie[1] (tzw. Zbiornik Włocławski) – sztuczny zalew na środkowej Wiśle powstały w 1970 r. ze spiętrzenia wód na zaporze wodnej we Włocławku. Rozciąga się w górę rzeki aż do Płocka. Zbiornik Włocławski jest największym pod względem powierzchni sztucznym zbiornikiem w Polsce.
Zbiornik cechuje się kształtem jeziora rynnowego o długości 58 km i średniej szerokości 1,2 km.
[edytuj] Funkcje
Zbiornik pełni trzy zasadnicze funkcje:
- retencyjną - w okresie wezbrań wody na Wiśle zbiornik zatrzymuje w dużej części falę powodziową;
- energetyczną - na tamie we Włocławku znajduje się Elektrownia Wodna Włocławek;
- turystyczną - nad Jeziorem Włocławskim rozwinęły się następujące ośrodki turystyczne: Zarzeczewo, Wistka Królewska, Soczewka, Murzynowo.